علاقه‌مندان به این موضوع باید از محیط اطراف خود شروع كنند. شاید آن مادربزرگی كه در گوشه خانه افتاده، یك گنج پنهان از قصه باشد. من این نكته را در محلات كشف كردم. مثلاً در جائی به من گفتند پیرمردی هست كه خیلی حرف میزند و اصطلاحاً پرچانه است. به سراغ او رفتم و خواستم كه یكی از قصه‌هایش را برای ما تعریف كند. وقتی كه دكمه ضبط را فشار دادم، شروع كرد به صحبت و من حداقل 4 نوار از قصه‌های او را ضبط كردم كه خیلی از آنها به كارم آمد. از این نمونه‌ها زیاد است اما خلاصه كلام این‌كه كار قصه‌نگاری ضبط و نوار و قلم و خودكار میخواهد و احترام و ادب فراوان!

رابطه مابين ادبيات و واقعيت رابطه مابين تخيل و واقعيت يا رابطه مابين رؤيا و واقعيت است چون كه عنصر فعال هنر همانا تخيل است اين كه حتي گاه در تخيل و رؤيا واقعيتي را جعل مي كنيم نوعي مواجهه و ارتباط با واقعيت است.

باور کنید به نظر من هیچ ویژگی خاصی در این مجموعه داستان وجود ندارد و مجموعه داستانی است متشکل از 12 داستان که یک جورهایی خواستم با انتشار آن به خودم در درجه اول نشان بدهم که می نویسم و روزمره گی ها هنوز هلاکم نکرده است.
وقتی این داستان ها را می نوشتم واقعا فکر نمی کردم که دارم چه کار می کنم. شاید اصلا به ذهنم خطور نمی کرد که وقتی این داستان ها به شکل کتاب منتشر بشود کلی آدم پیدا می شوند و موضوع را جدی بگیرند که " چرا در روستایی واقعی این داستان ها اتفاق می افتند" ، " چرا زبان تاتی ( زبان مردم رودبار و الموت و رودبار شهرستان و ... ) را به کار گرفته اید؟" ، " چرا اینقدر گویش تاتی را به افراط به کار برده اید؟" ، " چرا داستان ها به فولکلور مردم کوهستانی البرز نزدیک است؟" و ... چرا های دیگر. اصلا هم فکر نمی کردم که این داستان ها خوانده بشوند که حالا بیایم به جای نوشتن از مردم شهر، یه سری روستایی جماعت را وارد داستان بکنم؟ خواستم فقط داستان بنویسم که میلک ِ ذهنی و کودکی ام تا در فضای دود آلود ِ تهران، ناپیدا نشده، ثبتش شود؛ همین.

پرداختن توأمان به نقد و داستان نويسي در كارهايم مكمل هم بوده اند. همان قدر در داستان نويسي از نقد و ديدگاه هاي ادبي بهره مي برم ، كه در زمان نوشتن نقد از تجربه هاي داستان نويسي استفاده مي كنم .

مي نويسم چون دوست دارم که بنويسم . دوست دارم با کمال صراحت و با تمام احساساتم بنويسم . نوشتن براي من يک کار روزمره است و به هيچ وجه هم آن را کار شاقي نمي دانم . اين يک نوع انجام وظيفه است . من از آن دسته نويسندگاني نيستم که وقت نوشتن رنج مي برند. اصلا مي نويسيد؟

سال بلو، نويسنده معروف آمريکايي روز 16 فروردین ( روز گذشته ) در سن 98 سالگی و بر اثر مرگ طبیعی در خانه‌اش در بروكلين در گذشت. بلو طي دوراني كه به نويسندگي مشغول بود، يك بار برنده جايزه پوليتزر، يك بار برنده جايزه نوبل ادبي و سه بار نيز برنده جايزه ملي كتاب شد. او در آثارش اغلب به موضوعاتي چون ماهيت بشر، تجربه مهاجران و يهوديان و تحرك اجتماعي و رده‌اي موجود در آمريكا در قرن بيست مي‌پرداخت. بلو سال‌هاي آخر عمرش را به تدريس ادبيات در دانشگاه بوستون مشغول بود و به اين كار نيز علاقه فراوان داشت.

هنوز چیزی از دریافت جایزه ی نوبل توسط شما نگذشته بود که اعلام کردید این جایزه حق شما نبوده است. اما اگر کس دیگری همین حرف را بزند شما می رنجید...

وقتی مي‌بینم كه شهرام رحیمیان از چندین نشریه و سایت معتبر، پیش‌نهاد گفت‌وگو دارد و به راحتی آنها را رد مي كند، پس گفتگو با او بسیار مي‌تواند دلنشین و جالب باشد. خیلی از او خواستم تا

بعد از اینکه شش ماه از عمر قابیل گذشت تصمیم گرفتیم تا با فراخوانی از شاعران، نویسندگان، منتقدان و اهالی ادبیات دعوت کنیم تا در نیم سال دوم زندگی مان همراهمان شوند. از جمله کسانی که به فراخوان ما پاسخ گفته است یکی "ملیحه‌تیره‌گل" است.

علی‌اشرف درویشیان در کم‌تر مصاحبه‌ای صرفا به عنوان نویسنده ظاهر شده و اغلب مصاحبه‌کننده‌ها با او به عنوان یک تئوریسین و فعال سیاسی به گفتگو نشسته اند، وشاید این یک مساله باشد که عمده‌ی نویسندگان ما بیش‌تر از این‌که به ادبیات و مسائل مرتبط با آن بپردازند بیشتر دنبال مسائل فراادبی بوده‌اند ...

پند من به نويسندگان جوان: ‌که به اثر بينديشند و نه به نشر. در به چاپ رساندن کتاب شتاب نکنند و خواننده را از ياد نبرند. نيز - اگر دست اندرکار داستان سرايی اند - درصدد بيان چيزی که صادقانه از عهده تخيلش برنمی آيند، برنيايند. تنها به وقايعی بپردازند که به تخيل بعد و ديدی خلاق می بخشد،‌نه آنکه تنها مايه حيرت شود....

به نظرم نويسنده شدن من يك اتفاق بود. من در يك جامعة كوچك روستايي در «نبراسكا» بزرگ شدم و به هيچ وجه پيشزمينة ادبي نداشتم. به نظرم نويسنده شدن من بر مي گردد به طبقة اجتماعي ما كه طبقة كارگر بود...

كسرا عنقايي يكي از چهره‌هاي مهم شعر امروز كشورمان است كه طي 19 سال اخير حضوري مداوم و جدي در عرصه شعر داشته و آثارش مورد توجه صاحبنظران و علاقه‌مندان شعر قرار گرفته است.

متولد 1329 تهران ، نيازي به معرفي ندارد، چرا كه پس از سالياني نوشتن و فعاليت در عرصه نشر چهره اي شناخته شده دارد. جولايي از آن دست نويسندگان متفاوت نويس نسل سوم است كه همواره خودش بوده و دنيايي اختصاصي براي خودش داشته است.

من تازه بهار آینده سی سالم می شود. چطور می توانم به نسل شما که هیچ کسی را داخل آدم حساب نمی کند و برای خودش کلی اوستاست و مراد، سرمشقی بدهم؟ ولی از کسانی مثل تو می توانم سرمشق بگیرم که پسر بجنب دارند می رسند ها؟!

دوباره ضبط صوت را روشن كردم تا خاطراتي كه عمران صلاحي از توفيق تعريف مي كرد تنها در ذهن و خاطره ام نماند. اينجوري مطمئن تر بود. اين بخش از گفت و گوي ما هيچ جا چاپ نشد اما دلم نميامد كسي آن را نخواند.

براى خود من ميلك از جهاتى خيلى عجيب بود و شايد عجيب تر اينكه كه من بعد از نوشتن "قدم بخير ..." دیگر هرگز خواب ميلك را نديدم. پيش از آن تمام خواب هايى كه مى ديدم با تمام افراد و دوستان و حتى همكاران اينجاى ام، همه در ميلك اتفاق مى افتاد.

ونه گات را همه مي شناسند و مي دانند که سلاخ خانه شماره پنجش چه شاهكاري است و خيلي چيزهای دیگر. فقط مي ماند شكل گيري یک مصاحبه که ...

وقتی شنیدیم پیمان اسماعیلی با پل استر، نویسنده معروف آمریکایی مصاحبه کرده، با تردید به او نگاه کردیم. حالا پیمان اسماعیلی، فایل صوتی این گفتگو را در اختیار قابیل قرار داده است تا همه صدای "استر" را بشنوند...

از انتشار مجموعه داستان «دهكده پرملال » 36 سال مي گذرد و امين فقيري همچنان پرتوان مي نويسد. كمتر خواننده ادبيات داستاني را مي توان پيدا كرد كه با دهكده پرملال آشنا نباشد و ...

متولد ۱۳۳۵ تهران، فوق ليسانس علوم اجتماعى و در حال حاضر كارمند بانك مركزى ايران است. به تازگى مجموعه داستان «گربه هاى گچى» را از سوى نشر قصه روانه بازار كتاب ساخته است. گفت وگوى ما با اين نويسنده درباره آخرين مجموعه داستان اوست.

در بخش گفتگو با نویسندگان، توانستم نود و شش گفتگو پیدا کنم( که تنها شاید یک سوم این گفتگوها راخود من انجام داده باشم و باقی از سایت های مختلف انتخاب شده است)...

حسن لطفي متولد 1342 خواف است جدا از داستان نويسي ، فيلمساز هم هست.
مجموعه داستان لطفي به نام «روايت دوم» سال 1382 از سوي نشر ققنوس روانه بازار کتاب شد

محسن فرجي سال 1351 در تهران به دنيا آمد و اصليتش قزويني و سالهايي را در اين شهر زندگي کرده است.او فعاليت ادبي اش را از سال 1370 با چاپ شعر و نقد در نشريات قزوين آغاز کرد

از وي تاکنون چهار کتاب «انسان پرنده است» (مجموعه شعر)، «پله ها را نشمرده آمدم بالا» (مجموعه شعر) ، «توي اخبار راديو» (مجموعه شعر نوجوان) و مجموعه داستان «باشد ايستگاه بعدي» منتشر شده است.

داستان نویس و شاعر . ساکت است و آرام.شاید برای این است که دانش آموخته رشته فلسفه بوده از دانشگاه علامه طباطبایی. با این همه مطمئن هستم که این سکوت به هیچ وجه در عرصه کاری با او نبوده، چرا که جدا از فیلمسازی، یک مجموعه شعر به نام وای بر یوسف/ 1381 و یک مجموعه داستان به نام ختم عزراییل / 1381 منتشر شد کرده است

نام كامران محمدي بعد از آن كه به عنوان يكي از نويسندگان ميني ماليست و جوان كشور مطرح شد، در يكي دو سال گذشته كمتر شنيده شده است. محمدي اكنون 32 ساله است و با آن كه فوق ليسانس روان شناسي دانشگاه تهران را دارد، تنها از طريق مطبوعات نان مي خورد. او در چند ماه گذشته با راه اندازي پاتوق نويسندگان نسل پنجم، يك بار ديگر از حاشيه به متن آمد

جنوبی است و متولد 1346. رسول آبادیان جدا از نوشتن، روزنامه نگاری هم کرده و می کند و حاصل دوران نوشتنش مجموعه داستانی است به نام سایه ظهر یک نفر و ماندگار روزنامه نگاری هایش کتابی به نام هفت گفتگو. آبادیان چند سالی گرداننده صفحه ای به نام گام اول در کتاب هفته بود که بسیار تاثیر گذار به چشم می آمد. این روزها حال و احوال خوشی ندارد. پس از داستان نویسی اش شروع می کنیم که چرا مجموعه داستان تازه ای منتشر نکرده است؟

متولد 1347 کرمان است و فارغ التحصیل رشته حفاظت و مرمت ابنیه تاریخی دانشکده میراث فرهنگی. در حال حاضر هم تهیه کننده است و هم کارگردان تلویزیونی . با این حال می نویسد و تاکنون 2 مجموعه داستان منتشر کرده است:
سفر به سمتی دیگر / 1377 / فکر روز
گاه گرازها / 1381 / نشر همراه

متولد 1349 د رنجف آباددانش آموخته در رشته سینما با گرایش کارگردانی، در میان آثار منتشر شده خود از این آثار نام می برد: دو مجموعه قصه وقتی آهسته حرف می زنیم، المیرا خواب است و یکی از زن ها دراد می میرد. دو کتاب در نقد و معرفی نویسندگان ایرانی ، یکی خون آبی بر زمین نمناک در نقد و معرفی بهرام صادقی و دیگری کتابی در نقد و معرفی صادق چوبک.

متولد 1345 تهران و پزشک متخصص بیماری های کودکان. یک فرزند دارد . شاپوریان نویسندگی را از سال 1364 آغاز کرده و در سال 1367 برنده مسابقه داستان نویسی دانشجویان سراسر کشور که در شهر شیراز برگزار شده بود، است و از آن پس حضور او در نشریات مختلف ادبی با داستان های کوتاهی که از بطن اجتماع سخن می گوید، چشمگیر بوده است.

متولد 1338 اردبیل است.
14 – 15 سالی معلم روستا بوده و از سال 68 در دفتر انتشارات کمک آموزشی مشغول به کار شده و در حال حاضر دبیر طرح تدوین زندگینامه مفاخر برای نوجوان هاست.
غفارزادگان نزدیک به دو دهه است که می نویسد و بیش از 30 عنوان کتاب چاپ کرده است. ما سه نفر هستیم، راز قتل آقامیر، فال خون و دختران دلریز از کتاب های اوست

محمد علي علومي ، نويسنده اي که در فاجعه ملي بم ، پدر ، مادر ، برادر و تني چند از بستگان خود را از دست داده است ، از کمکهاي مردم ايران به مردم شهرش قدرداني کرد و افزود: دلجويي مردم ايران باعث شد تا ما بازماندگان زلزله بم احساس تنهايي نکنيم.
نويسنده مجموعه داستان «اندوهگرد» که وقايع آن در شهر بم اتفاق مي افتد افزود: اين وظيفه من است که با گردآوري ترانه ها، جشنها و مراسم شادي ، کشت و کار ، تولد و ازدواج مردم بم فرهنگ ساکنان اين شهر را به مردم کشورم معرفي کنم....

به راستي اگر بگوييم افغانستان، سرزمين بكر ادبيات داستاني فارسي است، پر بيراه نگفته ايم كه با ديدن و خواندن برخي از آثار منتشر شده از نويسندگان افغان، به راحتي به اين باور ميتوان رسيد. در ايران شايد تنها با نام محمد آصف سلطانزاده آشنا باشيم كه دو مجموعه داستان منتشر ساخته و يكي از اين دو برنده جايزه داستان كوتاه سال ٧٩ و عتيق رحيمي كه داستان بلند «خاك و خاكستر»ش در ايران منتشر شده است. با اينهمه بسيارند چون رهنورد زرياب و پروين پژواك و اكرم عثمان و عزيزالله نهفته و خالد نويسا و

پژواک متولد 1345 خورشيدي در شهر باستاني کابل ، در حال حاضر به همراه همسر و فرزندانش در ايالت انتاريوي کانادا زندگي مي کند.
وي تحصيلات ابتدايي را در ليسه ملالي و تحصيلات عالي را در رشته طب اطفال انستيتوي ابوعلي سيناي بلخي کابل به پايان رسانده است.
از پژواک ، تاکنون مجموعه داستان «نگينه و ستاره» و و رمان «سلام مرجان » را زير چاپ دارد

ساسان قهرمان، نويسنده ايرانى ساکن تورنتو، از سال ١٩٨٤ ساکن کانادا بوده است. تا کنون سه رمان ( گسل، کافه رنسانس، و به بچه ها نگفتيم)، دو مجموعه شعر ( سبز و رنگ) و مجموعه مقالات ( نيم نگاه- سى مقاله در نگاه به فرهنگ و جامعه) به قلم او منتشر شده است.نگاه من نگاه خاص نویسنده ی مهاجر است به جهان، به درماندگی و تنهایی و بی پناهی بشر و این ستیزش با خود و با چیزی که نمی داند چیست، و به رویا، به دروغ، به این راه رفتن و گاهی دویدن در تاریکی و این پناه بردن به خود و یا تیغ کشیدن به روی خود، مثل همان "عقرب" های "هدایت"

متولد اول آبان سال 1329 در شهرستان خرم آباد است.سال 1348 به استخدام نيروي دريايي درمي آيد. فيروز زنوزي جلالي اولين داستانش را با نام «يک لحظه بيش نيست» 2سال پس از اين تاريخ در مجله فردوسي منتشر مي کند؛ اما به دليل شغلي و ممانعت ، از کار نوشتن دست مي کشد تا سال 1365 که با چاپ داستان «تمشک وحشي» در روزنامه کيهان ، دوره دوم کار نويسندگي خود را آغاز مي کند.از زنوزي تاکنون مجموعه داستان هاي «سالهاي سرد» ، «خاک و خاکستر» ، «روزي که خورشيد سوخت» ، «مردي با کفشهاي قهوه اي» ، «سيابمبک»

از خلال نقدها و نظرهاي متعدد و متفاوتي كه پس از انتشار چاپ اول «هلال پنهان» در روزنامه ها و مجله ها منعكس شده و همچنين با تأمل بر مصاحبه هايي كه اختصاصاً درباره ساخت و شكل و محتواي اين رمان با شيرزادي شده است، اين معنا به باور مي آيد كه رمان «هلال پنهان» برجسته ترين اثر داستاني مدرن- به مفهوم كامل و امروزي- درباره جنگ هشت ساله ايران و عراق است.
از اين گذشته، گفته شده كه ....

پيش از اين هم با ابوتراب خسروي گفتگو كرده بودم ; زمستان سال 79 و درست يك ماه پس از انتشار رمان بحث برانگيز اسفاركاتبان.خسروي در آن گفتگو به موضوعي اشاره كرد كه حالا پس از 3 سال و با انتشار رمان جديدش ، رودراوي ، اين موضوع را دنبال كرده است. نويسنده مجموعه داستان هاي «هاويه 1370»، «ديوان سومنات 1377» و رمانهاي «اسفار كاتبان 1379» و «رودراوي 1382» ضمن تاكيد بر به وام گيري پديده هاي داستان كوتاه و رمان كه از غرب آمده ، به دنبال آن بوده است تا عناصر فرهنگ ايراني را با اينها ممزوج كند و ...

دكتر جواد مجابي، شاعر، نويسنده، نقاش و منتقد، از جمله شخصيت‌هاي قابل تامل اين سال‌هاي ادبيات ايران بوده است. آثار بسياري از او منتشر شده: يازده مجموعه شعر، چهار مجموعه طنز، هجده كتاب پژوهشي، شش مجموعه داستان كوتاه، يازده رمان، چهار كتاب و سه نوار براي كودكان، و پانزده كتاب ديگر در زمينه‌هاي نمايشنامه، سفرنامه، فيلم‌نامه، شناخت‌نامه، و مجموعه مقالات.

مهناز عطارها متولد كاشان و محصل، مهناز زندي ساكن تهران و خبرنگار، مهناز كريمي اهل بوشهر و نويسنده. اين چيزي است كه نويسنده رمان "سنج وصنوبر" درباره‌ي خودش مي گويد.
پنجاه وسه سال دارد و پيش از اين كه "سنج وصنوبر" او را نشر ققنوس در سال 82 منتشر كند، رمان " رقصي چنين " را توسط نشر شروه در سال 69 در بوشهر منتشر كرده است.

بيژن بيجاري متولد سال 1330 در اصفهان، و در حال حاضر در لس آنجلس ساكن است. از او تاكنون سه مجموعه داستان «عرصه‌هاي كسالت» (1369، انتشارات نيلوفر)، «پرگار» (1374، نشر مركز) و «قصه‌هاي مكرر» (1380، نشر مركز) و دو رمان «تماشاي يك روياي تباه شده» (1377، مركز) و «باغ سرخ» (1377، نشر مركز) به چاپ رسيده است

ياشار احد صارمي متولد 29 دسامبر 1972 در تبريز است. كارگرداني فيلم خوانده است، سه پسر دارد و با همسرش گونر خانم در لس آنجلس زندگي مي‌كنند.

مهرنوش مزارعي در سال 1330 در تهران به دنيا آمد. بيشتر سال هاي كودكي و نوجوانيش را در شيراز و بنادر جنوب ايران گذراند. دوره ليسانس خود را در تهران به پايان رساند و در سال 1358 براي ادامه تحصيل به امريكا رفت. در سال 1991 فصلنامه ادبي فروغ را به اتفاق يكي از دوستان خود در لس آنجلس بنيان گذاشت. اين نشريه به معرفي ادبيات زنان اختصاص داشت و تا سال 1993 به چاپ مي رسيد. در همين سال ها برگزيده‌اي از نمايشنامه‌هاي داريوفو را ترجمه و در مجموعه اي به نام "يك زن، تنها" منتشر نمود. وي در حال حاضر مقيم لس آنجلس و مشاور ارشد طرح و برنامه‌نويسي سيستم هاي كامپيوتري است.

خسرو دوامي متولد 1336 در تهران، از سال 1361 ساكن لوس‌آنجلس بوده است. از او جدا از دو مجموعه داستان «پرسه/1377» و «پنجره /1380/ري‌را» داستان‌ها، ترجمه‌ها و مقالاتي در نشريات داخل و خارج به چاپ رسيده است. دوامي همچنين مدتي جنگ ادبي كتاب نيما را منتشر مي‌كرد.
وقتي به او مي‌گويم كه اين روزها در ايران شاهد چاپ داستان‌هاي خوب و خواندني از نويسنده‌هاي فارسي زبان خارج از ايران هستيم، جواب مي‌دهد...

بهرام مرادي متولد 1339 در بروجرد است و از سال‌ها قبل در برلين سكونت دارد. از نوجواني با تئاتر شروع و سال‌ها در کنار نمايش‌نامه نويسي، بازيگري و کارگرداني کرده. از او تاكنون سه مجموعه داستان "در شكار لحظه‌ها/1993"، "يك بغل رز براي اسب كهر/2000" و "خنده در خانه‌ي تنهايي/1381" به چاپ رسيده است.

رضا قاسمي متولد 1328 در اصفهان است و در فرانسه اقامت دارد. رمان او به نام «همنوايي شبانه اركستر چوبها» اولين بار در سال 1996 توسط نشر «كتاب» در آمريكا به چاپ رسيده و نشر آتيه در سال 1380 آن را در ايران منتشر ساخته است. اين رمان در سال 81 به مرحله‌ي نهايي جوايز ادبي «گلشيري» و «منتقدين مطبوعات» راه يافت و نيز از سوي هيات داوران جايزه‌ي «مهرگان ادب (پكا)» تحسين شد.

شهرام رحيميان متولد 1338 در تهران، از سال 1356 به آلمان رفته و در حال حاضر به همراه همسر و دو فرزندش در شهر هامبورگ زندگي مي‌كند. وي مهندس ساختمان است. از او تا كنون در ايران داستان بلند «دكتر نون زنش را بيشتر از مصدق دوست دارد» (1380، 111 صفحه، انتشارات نيلوفر) منتشر شده است.

علي خدايي متولد سال 1337 در شهر تهران و فارغ التحصيل علوم آزمايشگاهي از دانشگاه اصفهان،‌ در حال حاضر در آزمايشگاهي در اصفهان مشغول به كار است. از خدايي تا كنون دو مجموعه داستان «از ميان شيشه، از ميان مه/ ناشر مولف/ 1370 » و «تمام زمستان مرا گرم كن/ نشر مركز/ 1379» به چاپ رسيده است كه مجموعه داستان دوم او جايزه گلشيري براي مجموعه داستان برتر سال 1379 را از آن خود ساخته است.
او از نويسندگان كم كار نسل سوم است، با اين حال خود نظر ديگري دارد...