1

باران می خواهم
بی هیچ تحمل
هوا می خواهم
بی هیچ کتمان
در این هوای بارانی
تو را می خواهم
بی هیچ تحمل کتمان

در زمينه ی سياه
آبی ، زرد می درخشد
دو رود از يکديگر آب می نوشند
انگار خطی
بی تابی ِ تو را ادامه می دهد.
در آبی و زرد مه آلود
درخت ، شوق سبز را جوانه می زند
مُرغی که آب می نوشد ، می پرد
و خود را جا می گذارد.
اينک در زمينه ی سياه
فردا می خواند.

زندگی، بازی ست
بازی،
هم-پیاله‌ی شادی ست
شادی‌ ِ بازی که خاموش شد
تصویر ترا آینه پس نمی‌دهد.

دنباله این خواب در کلمات تو
راه می رود
بهار فرفره ای خسته در پیشانی خداست
نارنجی از طعم ها ی عید
وآیینه هایی کوتاهتر از گفتگو
می دانستم برای پنجره منظر ه ی تو
کافی بود
روی غبار ساعت رد اسبها گم می شد
آهسته در تن می نشستی
وسال کهنه زخم مهربانی بود
با خارش مدام ...

در " آن" نشسته
"آن" و
می خواهد تا
از صدای "آن"
تا شود
تا پشتِ هیچِ ِ بزرگ !
و زوزه گرگ
در صدایش
چنان وحشی
و چنان رام
که انفجار ِ بهار !

سال ها از آنروز گذشته است
كه من به چهره ي پيرم در آينه نگاه مي كنم
سال ها ازآنروز گذشته است
كه من به ماسه هايي كه شكم داده اند بر تختم لو مي روم
سال ها از آنروز گذشته است!

اي ايزد!
اي ستمگر مقهور!
من چندمين پيامبرت بودم؟

قرمزی تمام هندوانه ها سهم اتل متلهايی که در خيابانها تصادف کرد
يکی بوديکی نبودهايی که زير چرخ ماشينها له شد
وجادوگران بی افسونی که در پياده روها راه افتاد
با باری از نايلونهای گوجه فرنگی وبادمجان
وهفت تير خوش دستی در جيب کت
شايدبی خيال ننه دريا
سيرياسيريا
زهرها وشليک ها
امروز تمام کلاغه هابه خانه رسيده اند
وهر شام سمی ميتوان با يک رمان پلیسی زندگی کرد و ...

بگذار به زیر علف ها
درانتظار بماند مار
و نوشتار
با کلام اش ، نرم و تند
آماده برای ضربه زدن
آرام به وقت انتظار
همیشه بیدار.

کنار تمام قصه ها
آنقدر منتظر مُرده ام
تا دوباره هفت تیرت را توی شصت بچرخانی
دوئل کنی
و من ، چشم بر ندارم از این همه زیبایی ات

كتاب با مگس شروع شد، طناب بسته شد
و بعد ... زير بيني كثيف شاعري حباب بسته شد
و بعد ... چند بيت احمقانه ... بعد باد
و بعد ... يك دريچه با شتاب بسته شد
و بعد عشق، بعد كوچه، بعد زن
و رختخواب باز شد، و رختخواب بسته شد

مگس پريد روي بيت بعد، روي قاف قند
چه با حلاوت است زندگي ... كتاب بسته شد.
كتاب بسته شد.

در يك‌ شعر كمال‌ يافته‌، شاعر «كلمه‌ و تركيب‌هايي‌» را انتخاب‌ مي‌كند تا عناصر شعر به‌ زيبايي‌ و بدون‌ ابهام‌ خود را نشان‌ دهد. اينگونه‌ به‌ معنا و مفهوم‌ دو فرآيند كلمه‌ يا تركيب‌ توجه‌ دارد، و در يك‌ نگاه‌ نقادانه‌ اين‌ مهم‌ به‌ اؤبات‌ مي‌رسد كه‌ شاعري‌ تواناست‌ و بي‌شك‌ شاعران‌ سپيد سرا در اين‌ باب‌ اگر شاخصند شايد اندك‌ باشند:
شاملو با «شبانه‌ها» و فرمي‌ در فضاي‌ عاشقانه‌.
سهراب‌ سپهري‌ با فرمي‌ در فضاي‌ روح‌ لطيف‌.
م‌. مويد با «گلي‌ اما آفتابگردان‌» با فرمي‌ در فضاي‌ فلسفي‌.
فروغ‌ فرخزاد با فرمي‌ در فضاي‌ عاطفي‌.
يدالله‌ رويايي‌ با «لبريخته‌ها» و فرمي‌ در فضاي‌ حس‌ و درك‌ و...
پس‌ اگر قرار است‌ شاعري‌ توانايي‌ خود را نشان‌ دهد بايستي‌ كار خود را به‌ فرم‌ نزديك‌ كند، بطور مثال‌ اگر «فروغ‌» خالق‌ فضاي‌ عاطفي‌ در شعر خود است‌ در تركيب‌ فضاسازي‌ او را شاعر فرم‌گرايي‌ مي‌شناسيم‌ كه‌ در همين‌ ساختار «عاطفه‌» به‌ شعرش‌ جان‌ مي‌دهد تا مخاطب‌ سرگردان‌ نباشد و به‌ عبارتي‌ ديگر فرم‌ شعر «فروغ‌» فرمي‌ عاطفي‌ با پارامتري‌ چون‌ شعرهاي‌ نوستالژيك‌ است‌.

شعر ايران، با آن كه از گذشته تا امروز مراحل و تغييرات بسيار و بنياديني را پشت سر گذاشته اما در اين تاريخ طولاني، يك ويژگي همچنان همراه آن به پيش آمده است: حسرت. شعران، شعر حسرت است، حسرت براي نداشته ها.

پارك ملت
جايِ خوبي است
براي تمرين دموكراسي
وقتي ايستاده ام
به انتظار كسي
كه هيچ گاه نمي آيد
حتا در خواب هاي شبانه ام
كه انتخابات بزرگي است
ميان آن همه

دیدار دو کفشدوزک
در شکوفه ی یک بادام
چنین است
پیراهن عاشقان

ماه
عروسِ باکره ی شاعر
در آسمانِ تلخِ پاییز
آیا
پناهی بودت ؟

عادت های کوچک، مرا شکل میدهند
و رویای بزرگ
مرا از یاد برده است
با صدای آدمک ساعتی بیدار میشوم
پاجامه ام را میپوشم
و پیراهنم را به سر میکشم ...

شب بوي هذيان و تب مي دهد
اتوبوس
تند و برهنه
خواب سياه خيابان را مي پراند

روز 18 آذر سال 1312 در اين برهوت فقر فرهنگي به دنيا آمدم . خوشبختانه پدرم اهل موسيقي بود و شعر . شوق كتاب خواندن را هم او در من برانگيخت . دوره نوجواني و جواني‌ام هنرمان بود باجنبش بزرگ ملي كردن نفت ، كه به زندگي نسل جوان آن روزگار ، عشق و آرماني فراتر از انگيزه‌هاي كوچك فردي مي‌داد، و من كه اهل فعاليت بي‌واسطه سياسي نبودم...

به جرأت مي‌توان گفت شعر فروغ چه در مضمون و چه در فرم از ديگر شاعران هم‌عصر خود چون شاملو، اخوان و سهراب به جهان جديد نزديكتر است. اين موضوع از چند جهت قابل طرح است.
1- همه مي‌گويند و براي همه پذيرفته شده است كه زبان شعري فروغ زبان محاوره است. نتيجه به‌كارگيري اين زبان ...

یکی از محبوبترین شاعران امروز بریتانیاست . او در لیورپول متولد شد و اکنون در لندن زندگی می کند. مگاف در طول فعالیت ادبی چهل ساله خود چندین جایزه معتبر ادبی را نصیب خود کرده است .
شعر مگاف ساده صمیمی و طنزآلود است.

ادونيس پس از بازگشت از سفر به ايران، طي يادداشتي در روزنامه الحيات، اين روزها را روزهاي به يادماندني و خوبي توصيف مي كند و مي نويسد: اين روزها از تمام ديدارهاي فرهنگي من از كشورهاي جهان زيباتر و بهتر بودند.

دکتر شفيعي کدکني شاعر و استاد دانشگاه ، نزديک به ربع قرن پيش در کتاب ، معروفش «شعر معاصر عرب» مي نويسد: «ادونيس در معني خوب کلمه غربزده ترين شاعر عرب است ، متجددترين آنها و در دو زمينه شعر و نقد شعر بخصوص با معيارهاي مدرنيسم غرب امروز يکتا و بي همتاست.»
اگر پيش از اين علاقه مندان اين شاعر سوري و يکي از آخرين بازماندگان نسل اول شعر معاصر عرب ، به وسيله نوشته ها و ترجمه هاي مختلف او را مي شناختند، اينک و به همت بخش فرهنگي سفارت فرانسه و خانه نقد ايران ، وي به همراه «ونوس خوري قطا» شاعره و مترجم لبناني مقيم فرانسه به تهران و شيراز آمده است.
تکلم وي به زبان فرانسه در حالي که او را به عنوان شاعر برجسته عرب مي شناسيم براي تمامي کساني که در اين مدت او را از نزديک ديدند، شگفت آور بود. ادونيس تنها در پاسخ به خبرنگاري که از وي پرسيد: «آيا چنين رفتاري نزد روشنفکران عرب ، خيانت به وطن شناخته نمي شود؟» گفت : خيانت در ادبيات کاربردي ندارد.
درباره ادونيس (به عنوان شاعر، مترجم ، روزنامه نگار، استاد دانشگاه و متفکر) حرف بسيار است و آنچه مي خوانيد از کتاب «شعر معاصر عرب » (از احمد شوقي تا محمود درويش) نوشته دکتر ميشل خليل جحا، انتخاب و ترجمه شده است:

علي احمد سعيد (آدونيس) شاعر معروف عرب روز گذشته در اولين حضور مطبوعاتي خود در خانه هنرمندان گفت: بارها و بارها به وسيله شعر به ديدن ايران آمده بودم.
به گزارش خبرنگار ما ، آدونيس افزود: با شعر كساني چون فردوسي، حافظ، خيام و عطار، ايران را ديده بودم. ديدار من از ايران در عالم خيال ديرينه است و به زمان عباسيان و به وسيله ابونواس، سيبويه و اصفهاني برمي‌گردد.

به آخر رسیده است
وگرنه این قوسی که به کمرت داده ای
بی هیچ نیست
خم شده ای تا ابتدایی ترین سنگ نقاشی
و فرودت در اولین نقطه
وقتی
درباز ماند
و تو خال نارنجی ای شدی بر یکی از بال های این فسیل پروانه
و شیاری سبز
بر این خاکستری سیاه ترک خورده

... آنك
مردي
به راز هاي طلو ع پنجره
مي پيوست
با شكوه ترانه اي غمگين
“ بايد عاشق شد و رفت ”

اسب سفيد وحشي
بر آخور ايستاده گران‌سر
انديشناك سينه ي مفلوك دشت هاست
اندوهناك قلعه ي خورشيد سوخته است
با سر غرورش ، اما دل با دريغ ، ريش
::
عطر قصيل تازه نمي گيردش به خويش
اسب سفيد وحشي ، سيلاب دره ها
بسيار از فراز كه غلتيده در نشيب
رم داده پر شكوه گوزنان
بساير در نشيب كه بگسسته از فراز
تا رانده پر غرور پلنگان ...

چشم انداز بعد از جنگ در اروپا، ياس، نااميدي و بيكاري و محروميت بود. شهرهاي ويران انسانهاي نااميد آرمانهاي بر باد رفته و تجربه اردوگاههاي كار اجباري اشویتس و داخائو .
تشكيك در مباني مدرنيسم و حال، فلسفه پست مدرن یعنی دوران به پايان رسيدن کلان روایتها .

می گویی دوستت دارم
و من از زمین می رویم
مست می شوی
موج بر می دارم
شعری می نویسی
من با دهان زنی زیبا می خندم
اما
هر شب که می خوابی
تکه هایم را از میان روزهای تو جمع می کنم
و با چشم های زنی خسته به خواب می روم

از بهیموت به ابرمرد
نام های یکجا
در واقع منم،
و این تاب
در مجموع همان.

وخانم رئيس جمهور
درمانتوي گشادآبجي كبرا
تصميم مي گيرد:
علم بهتراست يا ثروت

برگ های ِ سوخته
نگاتیو ندارند
فقط... می ریزند

مادرم فکر می کرد
زندگی من یک تلویزیون رنگی ست
و برنامه هایش را می شود
هر چند ثانیه یک بار
با لمس شماره ای
از راه دور عوض کرد

سیاه یعنی کلاغ همسایه
حالا
سی بار از روی این آسمان بنویس
تا ماه بر آید!

آهِِ سیاه و سردت
رو پنجره نشسته
موجِ پُراز امیدت
توساحلم شکسته

امروز هر چه می رفتم
به خانه نمی رسیدم
در من دهان شب
ماه را بلعیده بود

فصل نامه ی تخصصی شعر گوهران شماره هفتم و هشتم بهار و تابستان 84 ( ویژه ي غلامحسين غريب و هوشنگ ايراني) در دو جلد منتشر شد.
صاحب امتیاز ، مدیر مسوول و سردبیر این فصلنامه " سعیده آبشناسان " است و محمدعلي سپانلو ( دبیر بخش فرانسه) ، سعید سعیدپور ( دبیر بخش انگلیسی) و سعید آذین ( دبیر بخش اسپانیولی ) اعضاء تحريريه فصلنامه تخصصي شعر هستند.

نزديك بيا
فاصله ات را
كم كن،
وانگاه
به سمت من
سرت را
خم كن،
مي بيني كه
چقدر من
يخ زده ام
با آتش بوسه ات
كمي گرمم كن

ای باد!
به خود مپيچ
‌ توفان ممنوع!
ای ابر!
مکوب طبل
باران ممنوع!
خورشيد برو
برای اين سال کبود
يک فصل بس است:
جز
زمستان
ممنوع!

عقربه ها
پایشان را از گلیمشان دارازتر کرده اند
صدای جیرجیرک ها می آید
وشب برای من دیگر
حرف تازه ای ندارد

در این شهر بزرگ یاًس آلود
مذبوحانه، مرگ را
به انتظار نشسته ام .

از سالهاي سبز كودكي خود غروب كرد
كوچيد پايتخت,
آنجا كه دختر مهراب كابلي
از بام خانه ها
گيسو فشانده بود...

در پشت اين در
آقاي طياره و كافور
اسم تمام بچه ها را
انتخاب كرده ، مي كند
و آن جايي يك دهان...

مرا فرامی‌خوانند
و من می‌‌پذیرم.
نیمه‌شب است و
جاده یخ‌زده.

اینك كبوتران خیس
روی لبانِ بودا عشق‌بازی می‌كنند،
باران شاید ببارد
شاید هم نه.

ازكجاي اين لبخند ببا فم
تارقار آهنگ را
كه سر تا پا باران
دا در مي آفريد،

ديگر هيچ علفي بوي دهانم را نمي دهد
من در قايم باشك عصرهاي تعطيل
گم شده ام
سرگردان در هستي ضعيف سايه ها
آقايان! شما قاضي هستيد

اين باران و
اين گورها كه زنده زنده نفس مي كشند كنار آدم پشت آدم
تكهء نگاهت از خاكستر تكيده مي شود
دلو مي شود و مي گريزد به چاه
در ميان حلقه هاي آب مي شكني
كشته ها به هم بر آمده در قاب مي نشينند

چگونه می شود زبان، به هر بهانه ای گشود
سپیده را به رسم شب، مگر که می توان سرود؟
من آن همیشه عاشقم، که نقش عشق می کشم
به هر کرشمه ی قلم ، اگر چه ساکت و خمود

نترسانم
از عشق
درخت سوخته
سبز می گريد!

انار پاشيده رو-گونه ت
چشات آينه س پ – كو – آينه ت
شكفته اما شكل خون
چه قد آلاله رو- سينه ت

براي سطح ميز يك لامپ كافي ست...

(نور پس زمينه آن قدر زياد است كه بر نرمه ي انگشت هايم به موازاتش كش مي آيد
پائين مي كشد صاف و لَخت
يكدست تاعرض و قسمتي از طولش را سايه مي زند

مرثيه ام را می خوانم
تو در کنارم بيدار می شوی
مرگت را به ياد نمی آورم
همچنان
که روزهای ديگر را

من مرده ام
يا تو بر خيالم نشسته ای
مرگم را به ياد نمی آورم
همچنان
که روزهای ديگر را.

بگذار به کودکیم سفر کنم!
بگذار در نگاه شیطنت آمیز دختر همسایه
التهاب قلبم را یک بار دیگر تجربه کنم!
بگذار در آرزوی پرواز
به بادبادکهای کاغذی آسمان حسادت کنم.
...

ویژه نامه فرخ تمیمی/ شاعر و گربه هایش
• اشعار منتشر نشده تمیمی
• گفت و گوی اختصاصی گوهران با خانواده تمیمی
• گفتگوی منتشر نشده ای با فرخ تمیمی/ محمدهاشم اکبریانی – امیر فیروزبخش
• با مقالاتی از م. آزاد – منوچهر آتشی – عبدالعلی دستغیب– سعید سعید پور – عمران صلاحی – غلامحسین سالمی و ...

با سر مي گويد نه
در دل اما آري
آري به تمام آن چه دوست دارد
نه , به معلم
برپاست
از او سؤال مي كنند
همه جور سؤالي
ناگهان خنده اي بي احتيار دربرش مي گيرد
و همه چيز را پاك مي كند

زيرا‌! به هر تقدیر این است پیدایش
که شهری از سرطان كم نيست وقتی نشسته ایم روبروی هم
گمراهی راهی كه پس می خورد از لرزش گیس های تونیزبر سینه ی ما
استخوانِ ببرو شيرين و خويشتن!

رگ رنگين كمان
گل شمعداني
فنجان قهوه
دختري با ميني ژوپ
بعد الظهري
حلق آ ويز شد ه زير چادر

بيست و چهارم بهمن نزديك است، هرچند زمستان است و سرد و شايد برف . ولي بايد سري به ظهيرالدوله بزنيم چرا كه كسي منتظر ماست، «كسي كه مثل هيچكس نيست ».
نمي دانم ما را آنجا مي پذيرند يا همچون سال گذشته حتي در را به رويمان نمي گشايند؟ همه خوب مي دانيم در همين روز بود كه بانوي شاعر جوان كشورمان، با كوله باري از فكرها و انديشه ها و شعرهاي تازه و نگفته از ميانمان رفت و ما را تنها گذاشت، با فصلي سرد و ما در تنهايي خود به فصل سرد ايمان آورديم و باور كرديم كه او ديگر در ميانمان نيست. و اكنون جاودانگي و حضور او را در شعرهايش مي جوييم .

مي گفتم : « بالان »
مي گفتند : « باران كوچولو ! باران ! »
و به خدا از آسمان فقط بالان مي باريد !
**
بالان مي بارد
درست مثل باران
ابرها
اما
هنوز با همان زبان هميشگي شان حرف مي زنند ...

فروغ در يكي از نامه هايش مي گويد:
"حس مي كنم فشار گيج كننده اي در زير پوستم وجود دارد مي خواهم همه چيز را سوراخ كنم وهر چه ممكن است فروبروم. مي خواهم به اعماق زمين برسم عشق من آنجاست در جاييكه دانه ها سبز مي شوند و ريشه ها بهم مي رسند و آفرينش در ميان پوسيدگي خود را ادامه مي دهد گوئي بدن من يك شكل موقتي زودگذر ايست مي خواهم به اصلش برسم مي خواهم قلبم را مثل يك ميوه رسيده به همه شاخه ها آويزان كنم....

دستم را اگر نگرفته بودی
چگونه می آموختم
در غیبت خورشید هم
می شود خندید ؟!
...
...

نازنين نظام شهيدي شب سه‌شنبه 29دی‌ماه در سن 50 سالگی در پی ایست قلبی درگذشت.
وی متولد سال 1333 در شهر تهران، در رشته زبان وادبيات عرب از دانشگاه تهران فوق ليسانس گرفت. «ماه را دوباره روشن كن» اولين مجموعه شعر نازنين نظام شهيدى با اقبال مخاطبان ومنتقدان روبرو شد. وى درتدارك چاپ مجموعه شعر تازه اى بود كه هنوز نامى براى آن انتخاب نكرده بود. ضمن اين كه اخيراً ترجمه چند شعر از او در مجله نيوسيرن در آلمان منتشر شده است.
نظام‌شهيدي متولد تهران و داراي اصالت مشهدي بود. چند شعر و آخرین مصاحبه‌ی او را بخوانید.

چشمان ِ آسمان بخش ِ دشت
- گنبدان ِ فیروزه فام ِ دور-
وَ صدای ِ زنده ی ِ رود
ازگاه واره های ِ آتش و گل
بر آستان ِ آسمان
تا بیستمین دهانه ی ِ سنگی ی ِ پل
...

ترانه اي براي ابن ا لسلام 8
فكر مي كند نمي فهمم در صدايش ودكا ريخته
فكر مي كند آن خوابيده ي كبود كه تاريكي ، زمانش را پوشانده است منم
فكر مي كند بالهاي من روي سيمهاي پوسيده ، كلاغ شده اند
فكر مي كند نمي شود توي پرتقالي نشست و دست بر زنخ نهاده پرنده ها را گوش کرد
فكر مي كند ديوانه اي ديگر نانِ يك شنبه اش را اين طوري خوشمزه مي كند

1
چند دفتر خاک نشسته روی ِ حرف هامان
مرده با مرده حرف می زند
و ما با خنده های ریز سقراطی ادای ِ خود را هم در نمی آوریم
وقتی که می گوییم " نمی دانیم" ما فقط ورق زده ایم
مثل اینکه رفته با شیم پاورچین
...

بم هم مثل هزار شهر دیگر پر از شعر بود. حالا چه اندازه از این شعرها به گوش کسی رسیده‌ یا نرسیده. در این صفحه چند شعر از شعرای بم را می‌خوانیم که بعضی از شاعرانِ آن‌ها دیگر نیستند.

باز هم می شود از مختاری نوشت . هم از او و هم از شعرهاش اما نه از سر نقد، که لازم است و نباید به صرف دردناکی قتل مختاری و عمق این فاجعه رنگ تمجید,صرف بگیرد

گرگ
اگر در خود چاهي كنده باشي
به قدر چاه هاروت(اين چاه را به خاطر كبوتر هايش دوست داشت)
انوقت مي فهمي كه براي يوسف شدن
در اين پيراهن هاي دريده
بايد گرگ بود.
...

متولد 2 تير ماه 1343،سيرجان. در سال 70 اولين مجموعه شعرش توسط انتشارات روشنگران بیرون آمد. مجموعه‌ی دومش در سال 79 به نام "اجراي جهنمي از مثله‌مثله‌ها" به چاپ رسید و در سال 83 مجموعه شعر سومش به نام "و بیدار می‌بینم" به چاپ رسیده است.

متولد 29 بهمن ماه 1347، تهران. فارغ التحصیل رشته ادبیات فارسی. مجموعه شعرهای منتشر شده اش:
" در ناتمامی خود " و " راه به حافظه جهان" .

ای افسونگر افسانه اي
اوراد ساکر غنچه سرخ دهانت
سوار بر نوار رنگين لايزال؛
رقص انگشتان ساحرت
کلامی آهنگين بر صفحه تصوير.
ای جادوی اسطوره اي
مرا در ديگ معجون اکسير عشق خود بجوشان!
اگر فلفل و نمک بيش طلب کردم؛
...

از دريا گفتم دريا ديدم ديدم دريا در كنارم آنقدر
كه بيدارم عشق را يارم خواب كه نه! بيدارم ، بي دار- م حلاج را نمي آرم بر دارم. خارم با يارم
خاطره دارم با يارم
...

دختران قالی دار را علم کردند.
یک دانه قرمز، یک دانه کبود، شد " دل ".
دخترک به خنده، تیری از میانش رد کرد.
اشک از چشم " شانه " لبریز شد،
نقش ها را آب برد. آنچه بر جای ماند، تارهای بی پود بود و نمیکت های خالی.
دخترکان را " کار " برده بود.

سال ۱۳۵۲ در بوشهر به دنيا آمد. در چهارده سالگى همراه خانواده به سوئد مهاجرت كرد و از آن تاريخ در شهر استكهلم زندگى مىكند. او سرودن شعر را از نوجوانى شروع كرد. از او اشعارى در نشريات داخل و خارج كشور از قبيل آدينه، كارنامه، عصر پنجشنبه، پويشگران، سنگ، بررّسى كتاب، كبود، آرش و آفتاب به چاپ رسيده است.

از پگاه احمدی تا کنون سه مجموعه شعر با عناوین ِ : "روی سُل ِ پایانی" ، " کادِنس" ، "تحشیه بر دیوار ِ خانگی" (انتشار اینترنتی) و نیز ترجمه ی گزینه ای از از شعرهای سیلویا پلَت با عنوان " آواز ِ عاشقانه ی دختر ِ دیوانه " به چاپ رسیده است.

كلود استبان (Claude Esteban ) شاعر و نظريه پرداز معاصر فرانسوي در سال 1935 ديده به جهان گشود . از او تا كنون 40 عنوان كتاب در زمينه هاي شعر ، نثر ، نقد ادبي و تئوري هنري منتشر شده است. هم اكنون رييس «خانه نويسندگان» شهر پاريس است .

متولد 11 ارديبهشت 1352، فارغ التحصيل كارداني سينما و كارشناسي مهندسي عمران، شاعر و روزنامه نگار. از او تا کنون دو مجموعه شعر " عقربه ها دور گردباد" و " نیمه من است که می سوزد" منتشر شده است.

متولد 1341، چهارمحال و بختیاری. وی از سال ۱۳۶۵ مُقيمِ کشورِ سوئد است. نخستين مجموعه‌شعرش «خانه خواب‌ها» در سال ۱۳۷۳ در گوتنبرگ سوئد به چاپ رسيد و دومين کتابش «هسته‌های فاسدِ زمان» در سال ۱۳۷۴ به صورت دوزبانه (سوئدی _ فارسی) در استکهلم مُنتشر شد.

راستش را بخواهی زمانه دل و دماغ خیلی چیزها را از من گرفته، یکی اش انتشار شعر است. حالا خیلی وقت است که یاد گرفته ام توی تنهایی خودم بشینم و اگر سطری هست یا شعری فقط برای سرگرم کردن است تا آن رسیدن به این دهان سرد مکنده.

او را يكي از همين روزها پرت كرده اند به زمين.خيلي دور نبوده/ خيلي نزديك هم.خوانده نوشته آرزو كرده و هي رفته به راه هاي دور.چرايش هم براي هميشه مانده/مي ماند توي سينه اش.در همين حال و هوا بعضي ها گفته اند شعر بخوان.

متولد 1355، تربت جام
مجموعه شعر : عاشقانه های پسر نوح

این نشریه به مدیر مسوولی و سردبیری سعیده آبشناسان در هر شماره یک بخش ویژه دارد که این ویژه نامه ها به ترتیب انتشار به شاعران گرانمایه ای چون محمدعلی سپانلو، منوچهر نیستانی، عمران صلاحی و م.آزاد پرداخته است.

در اين شماره ( شماره 13 و 14 ) مي خوانيد:
نظرخواهي درباره چگونگي مطرح شدن شعر عرب در سطح جهان و اين كه ما در كجاي جهان ايستاده ايم/ پونه ندائي – دكتر عبدالحسين فرزاد – عنايت سميعي- محمود معتقدي – محمد بهارلو
رعشه زيبايي/ فرناندو سوتر/ ترجمه عباس مخبر
لويي آلوازيوس بنيان گذار شعر منثور/ دكتر علي شريعت كاشاني
شعر ايران شامل شعرهايي از مفتون اميني (يادسرايه براي منزوي) – عمران صلاحي – فرخ تميمي – رضا چايچي
و ....

متولد 1345 در روستاي رضي از توابع مشگين شهر.
كتابهاي چاپ شده : نخستين اشعار ( مجموعه شعر) و از مه وماهستان فقط خواب‌هاي من ( مجموعه داستان ) .

1353 – قزوین. در دو حوزه شعر و نقد شعر فعالیت چشمگیری داشته است. از آثار چاپ شده :" جایی برای با تو رسیدن" ( دفتر شعر سپید) و " ترانه های سرزمین آفتاب" ( مجموعه نقد شعر).

متولد 1348 ـ رفسنجان. ليسانس ادبيات فارسي از دانشگاه تهران. آثار چاپ شده:
ــ تقويم برگهاي خزان (مجموعه شعر) ـ رباعيات خيام در منابع كهن و گنجشك ناتمام (گزيده شعرهاي كوتاه)

متولد 1352، نيشابور. ليسانس زبان وادبيات انگليسي. کتاب های منتشر شده: پله ها را نشمرده آمدم بالا (مجموعه شعر)، باشد ايستگاه بعدي (مجموعه داستان ) و ...

29 مرداد 1350، همدان و درحال حاضر ساکن وین، اتریش.
خالق مجموعه شعرهای : در آفتاب دويدن، هر عمر راه بر خود بريدم و مثل پرنده درخت را فراموش مي کني.

1355- اهواز. ساكن تهران.
آثار به چاپ رسيده: چاپ مجموعه شعر «خواب دختر دوزيست» و چاپ مجموعه داستان «منطقي»

شاعر، نويسنده، محقق، و منتقد در ماه مهر 1318 در شهر قزوين به دنيا آمد . اوايل دهه ى چهل ليسانس حقوق و دكتراى اقتصاد را از دانشگاه تهران گرفت. خالق آثاری چون: فصلی برای تو، پوپکانه، سفرهای ملاح رویا، شعر بلند تامل و ....

(پاریس) (رویاها)

2-
(پاریس رویاها)(جفت می شوند)کنار(لبریخته ها)
ولبریخته( ها)(رویا)را
از(پاریس)می گیرد

پدر بوئیدش
برادر بوئیدش
عمو بوئیدش
دائی بوئیدش
پسر همسایه و قصاب و قاضی دادگاه هم.

سومین مجموعه شعرش با نام " و تنم بودی " را در سال 1379 منتشر کرد، تصمیم گرفت که مدت ها کتاب شعری چاپ نکند.محمدحسین عابدی دو مجموعه شعر دیگر " خوان کبود" و " دیگر دلی به دریا نمی زند" نیز پیش از مجموعه آخرش منتشر کرده است.

به سال 1337 در روستای خشکنودهان از توابع شهرستان فومن به دنیا آمده ام. در سال 1373 اولین دفتر شعرم به نام " مسله روخن" به چاپ رساندم. در حال حاضر نیز چند دفتر شعر به دلیل نداشتن ناشر، در قفسه های منزلم باد می خورد.

متولد آبادان، 1333.
از حمید یزدان پناه، تاکنون کتابهای شعر: "ماه در کوچه" و "به خاتون خیابان شماره 66 " ترجمه برگزیده آخرین داستان های ریموند کارور با عنوان "رابطه" منتشر شده است.

متولد 1344. مدت 7-8 سالي هست كه شعر را شروع كرده ام. مجموعه "نيست تا نيست" اولين مجموعه شعري من بوده است كه در سال 1382 منتشر شده است .مقالات و شعرهايي در روزنامه ها و نشريات ادبي مختلف به چاپ رسانده ام و ...

کتاب قصه "ستاره کوچک غمگین"، به آلمانی و فارسی، کتاب شعر"بوهای سوخته" ترجمه به آلمانی، کتاب شعر "نرگسی در شنزاری" به فارسی و کاست "سکوت بر درگاهی"، شعر با صدای شاعر، از آثار اوست. رنجبر ایرانی، عضو کانون نویسندگان آلمان و خانه ادبیات هامبورگ است.

مجله ادبی ماندگار تصميم دارد شماره‌ي مهرماه خود را به شعر و داستان اختصاص دهد. به همین دلیل ماندگار از تمام دوستان شاعر و نويسنده دعوت کرده است آثار چاپ نشده‌ي خود را براي این مجله ارسال کنند تا ویژه نامه شعر و داستان قابل تاملی به خوانندگان ادبیات معاصر ایران تقدیم شود. برای اطلاع بیشتر به این سایت بروید.

یاشار یاغیش: کريم شفايي، شاعري که اين روزها در بيشتر سايتهاي ادبي شعرهايش منتشر مي شد در کمال ناباوري هفته گذشته دوشنبه 26 مرداد ساعت 7 بعد از ظهر بر اثر خونريزي مغزي در بيمارستان امام تبريز چشم از جهان بسته است روحش شادو يادش گرامي
قابیل ضمن تسلیت به جامعه ادبی، اشعار این شاعر فقید را که یک ماه قبل در این مجله منتشر شده بود، دوباره به یاد او انتشار می دهد.
كريم شفائي هستم، زاده و پرورده تبريز. در موسم پيري و پيرانه سري - هشدار بزرگان را ناديده گرفته و بساط معركه و معركه گيري پهن كرده ام تا شايد دلي برايم بلرزد و چشمي به لب هايم خيره بماند- لااقل براي وقتي كه من نيستم و كسي هم نيست كه بر سر خاكم مويه كند!

متولد 1347 تهران، فارغ التحصیل رشته کامپیوتر از دانشگاه شیراز. از عباس حبیبی بدرآبادی تاکنون منتشر شده است:
از کلید تا آخر / مجموعه شعر / 1376
وی در زمینه نقد شعر نیز فعالیت قابل توجه ای داشته است

از علی باباچاهی خواهش کردم که جدا از اینکه به قابیل شعری منتشر نشده می دهد، زندگی خود نوشتش را هم بنویسد که نوشت و بعد هم دیدگاهش را درباره شعر، دیدگاهی تحت عنوان " از شعر متفاوت تا شعر متفاوط ".

- متولد 1353 ، تهران، آذری تبار
- لیسانس زبان و ادبیات انگلیسی
آثار: مجموعه شعرهای ردپای زمان و یک مشت خاکستر محرمانه . وی از سال 81 تاکنون صاحب امتیاز، مدیرمسوول و سردبیر نشریه ادبی شوکران بوده است.

محمدعلی سپانلو شاعر، مترجم و محقق، متولد 1319 تهران و از نخستين اعضای کانون نويسندگان است که فعاليت های ادبی خود را از دهه 40 شمسی آغاز کرد و با منظومه های پياده روها به شهرت رسيد. سپانلو دارای 15 عنوان کتاب شعر است که در ميان آنها خانم زمان از همه مشهورتر است.

در سال 1345 در تفتِ يزد به دنيا آمد. فارغ التحصيل مهندسي الکترونيک است و فعاليت ادبي اش را به طور جدي تر از سال 72 در کارگاه دکتر براهني ادامه داد. از او دو مجموعه شعر با نام های « سايه لاي پوست »و « رگ هايم از روي بلوزم مي گذرند » انتشار يافته است. تفتی همسر شمس آقاجانی شاعر است.

متولد: 1346 – ایلام.
تحصیلات: کارشناسی زبان و ادبیات فارسی. آثار :
- تنهاتر از آغاز ، در این نه در سیزده و من در این شعر آفاق شوهانی تویی .
وی همسر "ابوالفضل پاشا" ی شاعر است.

من رسول هستم پسر محمد. در دهکده ای دور کنار دریاچه چی چست به دنیا آمده ام و همه اش سی و سه سال دارم. فعلا ساکن تهران هستم و اضافه کنم که به طور کاملا شانسی از اینجا سردرآوردم یعنی اگر تنها اتوبوس دهکده به شهر دیگری جای شهر تهران می رفت حتما الان آنجا بودم. باقی جزئیات زندگی ام را در کتاب هایم خرد کرده ام...

در حال حاضر گرایش ادبی من معطوف و بلکه منحصر به شعر سپید فارسی است و سعی نموده ام که نمونه های اصلی و کافی از این شعر در چهار کتاب اخیر خود آورده باشم بدیهی است که علاقه ی من به انواع دیگر شعر نمی تواند و نباید از میان برود و من از شعرهای عروضی و نیمه عروضی که قبلا سروده ام ناراضی نیستم و همچنین به همه شاعران خوب از هر صنف علاقمند بلکه ارادتمندم...