درهمين ابتدا مي خواهم از وجه تشابه گفتار دو انسان بزرگ ياد كنم :
شمس تبريزي و مارتين هيدگر
آن خطاط سه گونه خط نوشتي
يكي او خواندي و لاغير
يكي هم او خواندي هم غير
يكي نه او خواندي نه غير او
آن خط سوم، منم (شمس)
از وجهي هنرمند سرآغاز كار است
و از وجهي ديگر كار سرآغاز هنرمند
قطعا ا ز وجهي ديگر هنر هم سرآغاز هنرمند است و هم سرآغاز كار.
( هيدگر)
خطاط كيست؟ هنرمند كجاست؟ هنر چيست؟
وجه تشابه اين دو گفتار شايد، در طرح همين سؤال باشد كه به نوعي ذات هنر و هنرمند را مورد پرسش قرار مي دهد.
طبعا رسيدن به جواب اين پرسش يعني يك اتفاق،كه ضرورتا اين اتفاق براي درك و فهم توسط ديگران شرايط و فضائي خاص را پيشنهاد مي كند.
در دنياي امروز كه افراد آن بقول بودريار به دليل يورش سيبرنتيكي، محصول انديشه و فرديت خويش نيستند و به واسطه ي همساني با جامعه محصول تقليدند و تك ساحتي جهان انديشهِ ي جامعه را با خود حمل ميكنند، فضا و شرايط تجربي زيستي خاص، محيط مناسبي ست براي انعكاس اتفاقات هنري، كه مي تواند افراد جامعه را از دنياي استقرار يافته ي گفتار و كنش فراتر ببرد.
يكي از فضاهاي مجازي مرسوم اين زمان،اينترنت است كه لازم ميدانم بواسطه ي انتشار ويژه نامه ي يك سالگي مجله ي اينترنتي قابيل با مسئوليت آقاي يوسف عليخاني، كمي به نقش و كاركرد اين رسانه بخصوص در حوزه ي ادبيات بپردازم.
در هر دوره اي دانش ادبي در حوزه تجربي با وجود ابژه هايي كه در اين حوزه نمايان مي شود، زبان ويژه اي مي يابد و با توجه به گفته ي خانم ژوليا كريستوا كه زبان خانه ي هستي ست، بلندپروازي ست كه اگر ادعا كنيم مي توان در چند صفحه چشم اندازي از وجه هستي دانش ادبيات تجربي اين دوره را ترسيم كرد.
اما طريق استفاده از ابزار هاي ارتباطي، در انتقال اين مهم جايگاه خاصي دارد.
مجله ي اينترنتي قابيل يكي از موفق ترين مجلاتي ست كه در يك سال اخير بخشي از اين فضاي مجازي را به خود اختصاص داده است.در اين رسانه آثار ادبي تنها به منزله ي معرف، ارائه نشده اند و مخاطب محصور در ديدگاه و داده ها نبوده است.
كه طيف وسيعي از نويسندگان، شاعران، منتقدين و مترجمين ، با انتشار آثارشان در مجله، همزمان در يك تجربه ي روحي و شايد در بازآفريني اثرشان، با مخاطب ديالوگ برقرار كرده اند، به چالش كشيده شدن اثر و ذهنيت مولف به نسبت روش هاي تجربه شده ي گذشته كه زمان زيادي را براي رويارويي مولف و مخاطب، به خود اختصاص مي داد، وي را در مدت زماني اندك، تماشاچي قضاوت مخاطبين اثرش قرار داده است.
بخش هاي مختلف مجله اعم از « داستان، شعر، عكاسخانه، ترجمه، نقد و گفتگو» تنوع و گوناگوني مطالب و همچنين به روز بودن اطلاع رساني رويدادهاي ادبي، مجله ي قابيل را به سايتي قابل قبول، تثبيت شده و قوي و فعال تبديل كرده است، كه در اين مهم، نقش و مسئوليت آقاي عليخاني، روزنامه نگار مجرب و نويسنده ي توانا، تاثير بسزايي در روند رو به رشد و سازنده ي استفاده از فضاي مجازي ( اينترنت) داشته است.
موفقيت روز افزون ايشان رااز خداوند آرزو دارم.
...............................................................................................
