در شرایط کنونی زوایای مختلف زیست اجتماعی و فرهنگی آدمی پیچیده در ابزارهای رسانه ای و وسایل ارتباط جمعی است و تبادل اطلاعات و معلومات در تمامی نقاط جهان از طریق مودم های اینترنتی در سریع ترین زمان و با در نوردیدن مکان های جغرافیایی، دانسته های انسانی را در عصر مدرنیته دانش انسانی عرصه های فهم را فراتر از گفتمان های اسطوره ای، دینی، فلسفی و علمی برده و جلوه های نوین تاویلی را در تعامل با کنش های ارتباطی در جامعه و تکنولوژی رسانه ای در عصر اطلاع رسانی بر اذهان گشوده است.

اینترنت که یکی از دو رکن اصلی فرهنگ رسانه ای و جوامع اطلاعاتی به شمار می رود و در واقع جنبه سخت ابزاری این برهه از حیات انسانی را برعهده دارد، تکنولوژی است که از دل رسان های همگانی و شیوع کامپیوترهای شخصی به وجود آمد؛ اینترنت گروهی متشکل از هزاران شبکه ای است که از مجموعه پروتکل واحدی استفاده می کنند و در جهت عرضه مجموعه اطلاعاتی واحدی به کاربران یا مشتریان خود مشارکت دارند. اینترنت یک بانک اطلاعاتی نیست، بلکه گسترده ترین و با اهمیت ترین شبکه کامپیوتری جهان است و شاید نمونه ای اولیه از بزرگراه های اطلاعاتی ربع اول قرن بیست و یکم باشد. با اتصال به شبکه اینترنت می توان با دیگران رابطه برقرار کرد، از اطلاعات علمی، فنی، سیاسی، ادبی، تاریخی و ... بهره مند شد، به درون اوراق غیرقابل دسترس ترین کتاب ها نفوذ کرد، فیلم یا نوار ویدیویی و تلویزیونی مورد علاقه استفاده کرد، فعالیت های علمی و پژوهشی انجام داد، به آموزش خود در رشته های مختلف پردخات، از فروشگاه های بزرگ کالاهای مورد نیاز را خرید کرد، عملیات گوناگون بانکی انجام داد و ... و خلاصه رویای قدیمی بشر را که در بسیاری از افسانه ها متجلی شده بود، کم و بیش تحقق بخشید.

توسعه کامپیوترهای شخصی همگام با غیر حرفه ای کردن و غیر متمرکز کردن خدمات کامپیوتری سبب کم اهمیت شدن کامپیوتر های بزرگ گردید و هم اکنون اینترنت این کامپیوترها را از انزوای شخصی خود خارج ساخته و با جهان مرتبط کرده است. تحول مهم دیگری که در دنیای کامپیوتر به وقوع پیوست، تبدیل کامپیوتر از یک شمارشگر پر قدرت به یک وسیله ارتباطی بود. اکنون این امکان فراهم آمده است که نه تنها دارندگان کامپیوتر های شخصی( PC ) بلکه دارندگان کامپیوترهای قابل حمل و حتی استفاده کنندگان از تلفن سیار نیز بتواند با شبکه اینترنت داشته باشند. انسان جهان معاصر بیش از پیش با " فضای کامپیوتری " خو گرفته است. آن چه که فعالیت های اینترنت را در ابعادی عمیق تر و گسترده تر امکان پذیر ساخته است، ایجاد و توسعه " چند رسانه ای " یا " رسانه همه کاره " است که با به کارگیری ویدئو ، صورت و تصویر و متن در حیطه فراگیر امکانات بیشتری را در ابعاد عمومی و تخصصی اینترنت فراهم آورده است.

در ایران نیز چند سالی است که عده ای از نویسندگان و هنرمندان از فضای مجازی اینترنتی برای بیان افکار و ایده ها و عرضه ی کالاهای فرهنگی و هنری خود استفاده می کنند و با اتصال به شبکه ی جهانی ارتباطات، در مبادلات بین المللی فرهنگ و هنر مشارکت دارند؛ در چند سال گذشته هر روز به تعداد کاربران ایرانی اینترنت افزوده می شود و مفاهیم ادبی- سیاسی – اقتصادی و مضامین اندیشگی در وبلاگ ها و سایت ها فارسی زبان، شیوه های سنتی نوشتاری را به چالش گرفته اند؛ این فرایند هر آن در حال افزایش است و از حالت محدود پیشین خود خارج شده و به دست ابزار اصلی بیان تبدیل شده است. به دقت نمی توان از حجم و مقدار سایت ها و وبلاگ های فارسی آماری به دست داد اما سایت هایی که به دور از غوغاهای روزمره و بدون آفت زدگی سیاسی و مسائل غیراخلاقی، به تنظیم و تحلیل مفاهیم فرهنگی و هنری اشتغال دارند، به یقین کمتر از آن است که کاربران ایرانی آن را نشناسند؛ " مجله ادبی – اینترنتی قابیل " یکی از سایت هایی است که با ارتقای خود از یک وبلاگ شخصی، به مکانی مجازی تبدیل شده که در آن می توان به سهولت به مطالب تازه ای از نویسندگان جوان و اهل فرهنگ ایرانی و خارجی دسترسی پیدا کرد؛ این سایت در مدت یک سالی که از شروع فعالیت آن می گذرد، با همت و تلاش های گرداننده آن – یوسف علیخانی – توانسته است عکاسخانه ای برای نویسندگان ایرانی تهیه دیده و تاکنون چند ویژه نامه برای بزرگان فرهنگ و ادب ایرانی فراهم آورد؛ معرفی بیش از 70 نویسنده ی تازه و نزدیک به 60 شاعر که شاید برای اولین بار نوشته ها و سروده های خود را انتشار عمومی می دادند از دیگر فعالیت های سایت قابیل به شمار می رود.

" مجله ی ادبی – اینترنتی قابیل " در دنیای رو به افزایش مجازی اینترنت به همت و پشتکار یوسف علیخانی و همکارانش در 26 اردیبشهت یکساله می شود. برای حجم گسترده مطالب آن و تلاش های ايشان بی تردید تقدیر و قدردانی بیش از این لازم است تا آن چه تاکنون در " قابیل " بوده است هرچه بیشتر پربارتر و فزاینده تر باشد.

...............................................................................................