به سوی تو می آيم

هم چون درختی

تشنه ی نور

*

در می زند

ماه!

بوی تو

خانه را

روشن کرده است

*

به ديدارم بيا!

در بستری که,

مرگ

هديه می آورد

*

به قناری خاموش

صدايت را می نوشانم!

*

بی صدای تو

تاريکم!

*

نترسانم

از عشق

درخت سوخته

سبز می گريد!

*

صدايم بزن!

ويرانم می کنی

يا

سبز می خندم!

*

با سکوت

حرف می زنم!

*

ستاره و

ماه

کامل می شوم

در شبی

که تويی!

*

تركماني

به: آنا محمد شاعر و دوست

نه اسب

نه سوار

نه آوايِ دو تار

دشت

بي مرد و

بي ستاره

ماهِ تنها را

زني

بر سينه مي فشارد!

متولد 1335 خرم آباد. چاپ شعر در روزنامه ی کیهان و کیهان فرهنگی بین سال های 53 تا 57 و در سال های اخیر در دنیای سخن، و برخی نشریه های محلی مانند: فصلنامه ی آرا، روزنامه ی رشید و کتاب " شاعران صلح" ( گردآوری ری را عباسی)، و نشریه "دیدگاه" و " دفترها" (چاپ سوئد)، همکاری با نشریه ی اینترنتی " ادبیات و فرهنگ" به سردبیری میرزاآقا عسگری و . . .

دو مجموعه شعر و داستان آماده ی چاپ و در کنار نوشتن پرداختن به کار ترجمه ی داستان و شعر. ضیایی سال هاست که در آلمان زندگی می کند.