سیمین دانشور، اولین رمان نویس زن ایران، به دنبال درج خبری مبنی بر نقد آثار این نویسنده و آثار نویسندگان دیگری چون صادق چوبک و ... در تلویزیون طی گفتگویی با ایرنا ( خبرگزاری رسمی جمهوری اسلامی ایران ) و بی بی سی اعلام کرد که: تا زمانى که زنده هستم اجازه نقد آثارم را در تلويزيون نمىدهم .

وى روز دوشنبه درگفت وگو باخبرنگارگروه فرهنگى ايرنا گفت : اينکه عده اى مى خواهند با بهانه قرار دادن يک برنامه تلويزيونى، به ادبيات داستانى و شخصيت هاى مطرح اين حوزه ، توهين کنند مساله اى است که بر همگان روشن است .

اظهارات دانشور، درحالى است که "محمدرضا سرشار"سخنگوى انجمن قلم ، امروز (دوشنبه ) در گفت وگو با ايسنا، از نقد دو رمان جزيره سرگردانى و ساربان سرگردان در شبکه چهارم سيما و حضوراحتمالى نويسنده اش در برنامه اين شبکه ،

خبر داد.

سرشار، اعلام کرد که ۱۳ رمان مطرح چند ساله اخير، در برنامه اى جسورانه نقد و بررسى مىشود، اين برنامه باعنوان "کتاب چهار"اواخر مهرماه از شبکه چهار سيما پخش مىشود.

وى، علاوه بر اعلام عنوان هاى کتابهاى مورد نقد در اين برنامه ، از حضور نويسندگان آثار نيز در اين برنامه خبر داده بود.

سيمين دانشور، درباره اين برنامه اظهار بىاطلاعى کرد و گفت : تا امروز راجع به بررسى رمان ها و حضور خودم در برنامه اى تلويزيونى با من صحبت نشده است و در هر صورت من در تلويزيون شرکت نمىکنم .

وى تهديد کرد : در صورت شرکت دادن آثارم دراين برنامه ، شکايت خواهم کرد.

بدنبال این برخورد دوستان نویسنده و منتقد و شاعر یادداشت هایی در این خصوص ارسال داشته اند که به عنوان نمونه یادداشت علیرضا سیف الدینی، داستان نویس، مترجم و منتقد منتشر می شود . تحریریه قابیل.

جایی که سیمین دانشور ایستاده ، خانه ادبیات است. به خانه ادبیات نمی توان وارد شد مگر با شرافت نویسندگی. شرف نویسندگی حکم می کند که هر نویسنده شریفی به جاری بودن اندیشه و خیال بیندیشد. شرافت نویسندگی مرادف است با تفکر و تخیل که باید آزاد باشد و بی حد و حصر. سیمین دانشور حق داد به ادبیات بیندیشد و در اندیشه نگاهبانی از آن باشد. سیمین دانشور و هر نویسنده شریف دیگر حق دارد برای رسیدن و ورود به خانه ادبیات بکوشد. خشت های خانه ادبیات را هیچ چیز نمی سازد مگر شرف نویسندگی.

سیمین دانشور اگر به نشانه دیگر جز خانه ادبیات دعوت شود این اختیار را دارد که بپذیرد یا نپذیرد.

پهناوری عرصه ادبیات و ارائه آن یا نمایش وسعت دامنه تخیل و تفکر و به طور کلی آن چه اثر را می آفریند چیزی نیست که به سادگی بتوان آن را نادیده گرفت یا از میان برد.

اگز از نظر صاحبان نشانی های دیگر تخریب ادبیات از نان شب هم واجب تر است چرا نباید برای شیفتگان نشانی اصلی، ساختن خانه ادبیات واجب تر از نان شب باشد؟